Een zoontje met ADHD en PDD-NOS
Geplaatst door peuterplace op 16/11/2009
Jeanet is moeder van twee kinderen: Luuk (11) en Myrthe (9). Drie jaar geleden bleek dat haar zoontje Luuk twee ontwikkelingsstoornissen heeft: ADHD en PDD-NOS. Een bijzondere combinatie.
“…Toen Luuk naar de basisschool ging, werd ik onzeker. Waarom had ik dat niet bij zijn zusje, die moeizame gesprekjes met leerkrachten, het ongevraagd maar goedbedoeld advies van moeders? Regelmatig zag ik me in een positie gedwongen waarin ik Luuk verontschuldigde en zijn gedrag probeerde uit te leggen. En dan het verdriet wanneer uitnodigingen voor kinderfeestjes uitbleven,“Luuk mag niet komen van mijn moeder, ze vindt hem te druk!”…
Lees haar complete verhaal “Een drukke autist?“
Heb je behoefte om te reageren op het verhaal, dan kan dat hieronder, of via het e-mailadres van Jeanet. ( zoals vermeld onder het verhaal)
Brenda zei
tjee wat een herkenning!! De diagnose pdd-nos en adhd heeft onze dochter ook gekregen.
De positieve dingen van deze combi omschrijf je heel mooi.
Ben blij je verhaal gelezen te hebben!
Groetjes!
Doetsje zei
Wat herkenbaar, mijn zoon, net 5 heeft net de diagnose adhd, pddnos en misschien hoogbegaafd gekregen.
Een hele opluchting aan de ene kant, want dan “hebben we het toch niet verkeerd gedaan”. En aan de andere kant moeilijk, want welke weg hebben we nog te gaan met hem? Toch vinden we dat we het tot noch toe redelijk hebben gedaan en dat hij door die etiketjes echt niet verandert! We krijgen donderdag weer een gesprek en dan worden de etiketjes officieel geplaatst.
Ik ben nieuwsgierig en benieuwd, toch bang en onzeker en toch ook weer blij.
De gedachten gaan continu door, maar dat zal ook normaal zijn. Maar ja, wat is normaal.?
jeanet zei
Elk kind is uniek! De manier van reageren, de diagnose, omstandigheden.
Met mijn verhaal op Peuterplace beschrijf ik alleen de situatie bij ons thuis, en blijkbaar is dat voor velen herkenbaar
Als ouders krijgen we aardig wat voor de kiezen en onze kinderen natuurlijk nog meer, want ze begrijpen de wereld om zich heen niet. Wat ik nu wel weet is dat wij het vaste punt, hun houvast zijn. Met veel geduld (en dat heb ik niet altijd) kunnen we ze helpen!
Uiteraard: Niet elk kind heeft ADHD erbij! En hoe het etiketje ook is, we moeten ermee leren omgaan, onze kinderen in de eerste plaats. Hoewel ADHD en PDD-NOS tegenstrijdig lijken, heeft het ook “voordelen”: In het geval van onze zoon remt het autisme een beetje de impulsiviteit van ADHD en zal hij nooit hele gekke dingen doen, en aan de andere kant zorgt het impulsieve van ADHD dat hij zich niet in een hoekje verstopt en terugtrekt uit de wereld!
)
Groet,
Jeanet
Jessica zei
Zooooooooooooo herkenbaar, ik heb ook een zoon met ADHD en PDD-NOSS.
Ook ik weet als geen ander hoe het is, hoe het voelt, welke afwijzingen en vooroordelen je te maken hebt.
Onze zoon is nu bijna 5 en bij ons begon alles ook vanaf het begin, hele onrustige baby, en toen hij een jaar was geweest begon bij ons de ellende, maar echt heel exstreem.
Ik ben naar een pedagoog gestuurt toen hij 2 1/2 was en die stuurde mij door om hem te laten onderzoeken, dat begon toe hij 3 was, na 12 weken onderzoek kregen wij eindelijk de diagnose, geloof het of niet maar hij werd gezond verklaart, dit was een fase problematiek. dus wij naar huis.
EN het leven ging verder, totdat mijn 3de geboren werd, ik was bang dat hij zich tegen mij ging keren, maar in tegendeel, hij voelde zich blijkbaar zo veilig en vertrouw dat hij tegen mij juist heel erg lief was en ook naar de baby, maar mijn man en zijn zus moesten het ontgelden en niet zo’n beetje ook, toe hij net 4 was ben ik weer terug gegaan naar de huisarts en die stuurde me nu rechtstreeks naar een onderzoeksinstituut, en BINGO, na hem twee keer gezien te hebben en alle papieren en gesprekken met ons, was het in 1 keer duidelijk dat hij wel ADHD had en omdat hij zoveel aanwijzingen had voor PDD-NOSS wilde ze hem daar al niet eens meer op testen, dus alles was Duidelijk.
Geloof me het heeft altijd aan ons gelegen, en van oh breng hem maar hier dan zal ik hem wel wat manieren leren, dat werd er tegen ons gezegt, en ohja ik zie nis aan hem, dus hij heeft ook niks.
Een hele mooie wat een jongen laatst zij met ass” Pas als ik in een rolstoel zit, zien mensen dat ik een handycap heb”.
En het aller belangrijkste wat ik je nog wil zeggen JIJ BENT Z’N MOEDER EN JIJ WEET ALS GEEN ANDER WAT JE KIND NODIG HEEFT EN LAAT EEN ANDER JE DE LES NIET LEZEN, WANT LAAT ZE HET MAAR EENS EEN WEEKJE PROBEREN MET DIT KIND, WANT DAT KUNNEN ZE NIET.
Groetjes Jessica
Emily zei
Respect!!!!!!!! Zelf moeder van een zoon met Aspergersyndroom (inmiddels is hij 20 jaar) en ik weet hoe lastig dat al kan zijn, de combinatie autisme/ADHD is nog lastiger omdat deze kinderen zichzelf ook vreselijk in de weg kunnen zitten, de ADHD-kant ergert de autistische kant.
Geen idee waar jullie wonen, maar er zijn verspreid door het land speciale scholen voor voortgezet onderwijs waar kinderen de gewone nivo’s kunnen volgen maar met andere lesmethode en de juiste begeleiding, helaas is dit vrij nieuw en was het er niet toen mijn zoon die leeftijd had. Op deze scholen kunnen kinderen gewone reguliere diploma’s halen, van laag nivo totaan VWO.
Heel veel succes en sterkte met het maken van de juiste keuzes voor jullie bijzondere zoon.
Gr. Emily